Burak Bulut – Ah Be Manolya

Burak Bulut’un “Ah Be Manolya” şarkısı, insanın içine işleyen ve dinledikçe farklı bir yerden yakalayan şarkılardan biri. Bazı şarkılar vardır, sadece sözlerden ve melodiden ibaret değildir; insanın yaşadığı kırgınlıkları, yarım kalan hayallerini, güvenini kaybettiği anları ve söyleyemediği cümleleri adeta kendi diliyle anlatır. Burak Bulut da bu şarkıda tam olarak böyle bir duyguya dokunmayı başarıyor.

“Ah Be Manolya”yı dinlerken insan ister istemez geçmişte yaşadığı bazı şeyleri düşünüyor. Bir zamanlar çok değer verdiğimiz, uğruna fedakârlık yaptığımız insanların bizi hayal kırıklığına uğratması, sevginin karşılığını görememek ve en önemlisi de güvenin kırılması gerçekten kolay unutulmuyor. İnsan birini hayatından çıkarabilir ama onunla yaşadığı anıları, kurduğu hayalleri ve içinde bıraktığı duyguları bir anda silemiyor. Burak Bulut’un yorumundaki o sitemli ve kırgın hava da tam olarak bu duyguyu dinleyene geçiriyor.

Burak Bulut – Ah Be Manolya şarkı sözleri

Unutabilirsin ama silemezsin
Sevilmeden sevmeyi bilemezsin
Benim gibi yanmadın
Çünkü yansaydın bana mutluluk dilemezdin
Ne masumsun, ne bedelsin
Ne gözyaşımsın, ne kedersin
Bana diyordun ya sen bu kadarsın
Beni sattın ya sen kaç edersin

[Nakarat]
Eğer bi gün sen de benden vazgeçersen bunu hatırla
Güleceksin sahtede olsa ihanete maruz kaldığında
Yanacaksın ateşlerde adımı her andığında
Yarım kalmış hayaller gibi
Yapayalnız ah be manolya
Eğer bi gün sen de benden vazgeçersen bunu hatırla
Güleceksin sahtede olsa ihanete maruz kaldığında
Yanacaksın ateşlerde adımı her andığında
Yarım kalmış hayaller gibi
Yapayalnız ah be manolya

[Verse 2]
Unutabilirsin ama silemezsin
Sevilmeden sevmeyi bilemezsin
Benim gibi yanmadın
Çünkü yansaydın bana mutluluk dilemezdin
Ne masumsun, ne bedelsin
Ne gözyaşımsın, ne kedersin
Bana diyordun ya sen bu kadarsın,
Beni sattın ya sen kaç edersin

[Nakarat]
Eğer bi gün sen de benden vazgeçersen bunu hatırla
Güleceksin sahtede olsa ihanete maruz kaldığında
Yanacaksın ateşlerde adımı her andığında
Yarım kalmış hayaller gibi
Yapayalnız ah be manolya
Eğer bi gün sen de benden vazgeçersen bunu hatırla
Güleceksin sahtede olsa ihanete maruz kaldığında
Yanacaksın ateşlerde adımı her andığında
Yarım kalmış hayaller gibi
Yapayalnız ah be manolya

Şarkının en etkileyici tarafı, içinde hem sevginin hem de kırgınlığın aynı anda bulunması. Bir insanı sevmiş olmanın güzelliğiyle, o insan tarafından incitilmenin acısı aynı hikâyenin içinde birleşiyor. Bazen insanın karşısındaki kişiden istediği tek şey, verdiği değerin karşılığını görmek oluyor. Fakat bazı insanlar sahip oldukları değeri, kaybettikten sonra fark ediyor. İşte o zaman geriye dönüp bakmak, “Keşke daha farklı olsaydı” demek hiçbir şeyi değiştirmiyor.

Burak Bulut’un “Ah Be Manolya” ile verdiği his bence tam da burada ortaya çıkıyor. Şarkı sadece bir ayrılığı değil, aynı zamanda yarım bırakılmış bir hikâyeyi anlatıyor. Birlikte kurulmuş hayallerin tamamlanamaması, söylenmesi gerekenlerin söylenememesi ve insanın içinde kalan o “neden böyle oldu?” sorusu… Her dinleyenin kendi hayatından bir şeyler bulabileceği kadar gerçek ve samimi.

Bazen bir şarkıyı dinlerken karşımızdaki insanı değil, aslında onunla birlikte kaybettiğimiz kendimizi hatırlarız. Eski konuşmalar, birlikte gülünmüş anlar, verilen sözler, gece yarısı yapılan sohbetler ve bir gün her şeyin biteceğini hiç düşünmeden kurulan gelecek hayalleri… Sonra bir bakarsın, o insan artık hayatında yoktur ama bir şarkının birkaç dakikasında bütün geçmiş yeniden karşına çıkar.

Burak Bulut’un sesindeki duygu da şarkının bu tarafını daha güçlü hissettiriyor. Özellikle insanın içinden gelen bir sitemi, kırgınlığı ve “Ben bunu hak etmedim” duygusunu çok güzel yansıtıyor. Çünkü bazen en ağır kırgınlık, düşman olduğun birinden değil, en çok güvendiğin ve en çok sevdiğin kişiden gelir. İnsan yabancının yaptığına bir şekilde kızıp geçebilir ama sevdiğinin yaptığı şey uzun süre içinde kalır.

“Ah Be Manolya” bana göre geçmişe duyulan özlemden çok, geçmişte yarım kalan duyguların şarkısı. Bazı insanlar hayatımıza girer, bize çok güzel şeyler yaşatır ve sonra gider. Ama giderken bizden de bir parça götürürler. Zaman geçtikçe acı azalır, insan hayatına devam eder ama bazı şarkılar vardır ki yıllar sonra bile aynı yere dokunur. Çünkü şarkıda anlatılan duygu eskimemiştir.

Belki de herkesin hayatında bir “Manolya” vardır. Kimi için adı bir insan, kimi için yarım kalmış bir aşk, kimi için ise gerçekleşmeyen bir hayaldir. Ama ortak olan şey, insanın bir noktada dönüp “Keşke bazı şeyler farklı olsaydı” diye düşünmesidir. Ve belki hayatın en zor tarafı da bazı hikâyelerin mutlu sonla bitmeyeceğini kabul etmektir.

Burak Bulut’un bu şarkısını dinlerken insanın aklından tek bir şey geçiyor: Bazı insanlar unutulur ama bazı hisler unutulmaz. Zaman geçer, hayat değişir, insanlar başka insanlarla yeni hikâyeler yaşamaya başlar ama bir şarkının melodisi geçmişten bir kapı açmaya yetebilir. “Ah Be Manolya” da tam olarak o kapıyı açan şarkılardan biri.

Kısacası Burak Bulut, bu şarkıyla sadece bir aşkın kırgınlığını değil; sevmenin, güvenmenin, kaybetmenin ve sonunda kendi yaralarını kabullenmenin hikâyesini anlatıyor. Dinledikçe insanın içine işleyen, bazı anıları yeniden canlandıran ve bittikten sonra bile bir süre sessizce düşündüren şarkılardan biri… Belki de bu yüzden “Ah Be Manolya” sadece kulağa değil, doğrudan insanın kalbine dokunuyor.