Reynmen – Gözlerin Mi Kör

Reynmen’in “Gözlerin Mi Kör” şarkısı, insanın sevdiği kişiye karşı hissettiği o tarifsiz çekimi, özlemi ve bir türlü anlatamadığı duyguları çok güzel anlatan şarkılardan biri. Bazen bir insanı ne kadar sevdiğini anlatmaya kelimeler yetmez; sadece bakışları, sesi, yanında hissettiğin huzur ve onunla geçirdiğin birkaç dakika bile her şeyi anlatmaya yeter. Bu şarkıda da tam olarak böyle bir his var. Bir yandan hayranlık, bir yandan özlem, bir yandan da karşı tarafın duygularını anlamaması karşısında oluşan o tatlı ama derin sitem…

Şarkının başlangıcındaki duygu bile insanı hemen içine çekiyor. Birinin bakışlarına kapılmak, güzelliğine hayran kalmak ve daha önce yaşanan her şeyi bir anda önemsiz hâle getirmek aslında aşkın en gerçek hâllerinden biri. İnsan bazen hayatına biri girince geçmişte yaşadığı her şeyi geride bırakabiliyor. Çünkü yeni gelen insanın hissettirdikleri, geçmişteki bütün yaraların üzerine bambaşka bir anlam yazabiliyor. “Yaralarımı öpse geçer mi?” duygusu da bana göre tam olarak bunu anlatıyor; insanın sevdiği kişiden sadece aşk değil, aynı zamanda iyileştirme gücü beklemesi…

Söz & Beste : Arda Yıldırım , Doğukan Sarıtaş
Düzenleme : Can Vatansever , Tawana
Mix Mastering : Buğra Kunt
Gitarlar : Tuna Leblebisatan
Yaylılar : Rhapsody String
Klavye : Tanju Bahçeci
Visualizer Video : BCO

Reynmen – Gözlerin Mi Kör şarkı sözleri

O bakışlara hep dilenendim
Aklımda yok öncekiler hiç
Bu güzelliğe kelime yeter mi
Yaralarımı öpse geçer mi

Delin miyim divane mi anlamıyorsun
En sevdiğim şarkıyı açma diyorsun
Seni özlememek mi ne saçmalıyorsun
Ne kadar arasam da sen saklanıyorsun

Gözlerin mi kör önünü göremiyor musun
Mantığı bırak kalbini dinlemiyor musun
Gözlerin mi kör ya da beni oyalıyorsun
Bensiz oralarda nefes alıyor musun

Delin miyim divane mi anlamıyorsun
En sevdiğim şarkıyı açma diyorsun
Seni özlememek mi ne saçmalıyorsun
Ne kadar arasam da sen saklanıyorsun

Gözlerin mi kör önünü göremiyor musun
Mantığı bırak kalbini dinlemiyor musun
Gözlerin mi kör ya da beni oyalıyorsun
Bensiz oralarda nefes alıyor musun

Asıl etkileyici taraf ise şarkının ilerleyen bölümlerindeki o çaresizlik. Birini çok özlüyorsun, ona ulaşmak istiyorsun ama o senden uzaklaşıyor. Ne kadar arasın, ne kadar yaklaşmaya çalışırsan çalış, karşındaki insan kendisini saklıyor. İşte burada insanın aklıyla kalbi birbirine giriyor. Mantığın “bırak artık” diyor, kalbin ise “biraz daha bekle, belki döner” diye fısıldıyor. En zor mücadele de zaten insanın kendi içinde yaşadığı bu mücadele oluyor.

Reynmen’in bu şarkıda verdiği duygu bana göre tam olarak “Ben seni bu kadar severken sen bunu nasıl görmüyorsun?” sorusu. Bazen karşındaki insanın seni anlamasını, hissettiklerini fark etmesini ve sen söylemeden bile ne yaşadığını bilmesini istiyorsun. Ama ne yazık ki sevgi her zaman iki insanın kalbinde aynı anda ve aynı şekilde yaşanmıyor. Bir taraf bütün kalbiyle yaklaşırken diğer taraf mesafesini koruyabiliyor. İşte o zaman insanın aklına ister istemez “Gözlerin mi kör, yoksa beni gerçekten görmezden mi geliyorsun?” sorusu geliyor.

Şarkının en güzel yanı da aşkı sadece mutluluk üzerinden anlatmaması. Çünkü gerçek hayatta aşk her zaman güllük gülistanlık değil. İçinde özlemek var, beklemek var, kıskanmak var, cevap beklemek var, bir mesajın gelmesini saatlerce düşünmek var. Bazen bir şarkı açıp onu hatırlamak, bazen hiç beklemediğin bir anda ismini görmek, bazen de sadece onunla ilgili küçük bir şeyin bütün gününü değiştirmesi var. Sevgi biraz da insanın hayatındaki sıradan şeyleri bile anlamlı hâle getiriyor.

“Bensiz oralarda nefes alıyor musun?” hissi ise şarkının en dokunaklı taraflarından biri gibi geliyor. Çünkü gerçekten sevdiğin bir insan uzaklaştığında, onun hayatına devam edip etmediğini merak ediyorsun. Acaba seni düşünüyor mu? Acaba o da özlüyor mu? Acaba geceleri senin gibi geçmişi düşünüyor mu? Yoksa bütün bunları sadece sen mi yaşıyorsun? İnsan bu soruların cevaplarını bilmediği için daha çok yoruluyor.

Bence bu şarkıyı dinleyen herkes kendi hikâyesinden bir parça bulabilir. Çünkü hepimizin hayatında ulaşamadığımız, söyleyemediğimiz veya bir türlü bizi anlamadığını düşündüğümüz biri olmuştur. Kimi zaman sevdiğimiz kişi çok yakınımızdadır ama duygusal olarak kilometrelerce uzakta hissederiz. Kimi zaman da yanımızda olmasını istediğimiz insan, hayatımızda hiç olmamıştır bile. Ama kalbimiz onu çoktan kendi hikâyesine dahil etmiştir.

Reynmen’in “Gözlerin Mi Kör” şarkısı bana biraz da karşılıksız kalmış bir sevginin isyanı gibi geliyor. Ama bu öyle büyük ve öfkeli bir isyan değil; daha çok sevdiği kişiye “Beni neden görmüyorsun?” diye soran birinin içten gelen sitemi. İnsan bazen sevdiği kişiden çok büyük şeyler istemiyor. Sadece fark edilmek, önemsenmek ve hislerinin karşılığını görmek istiyor. Bir bakış, bir mesaj, bir “ben de seni özledim” cümlesi bile bazen insan için dünyalara bedel olabiliyor.

Aşkın en garip tarafı da burada başlıyor zaten. İnsan, kendisine iyi gelmeyen birini bile özleyebiliyor. Mantığı bunun yanlış olduğunu söylüyor ama kalbi bunu kabul etmiyor. “Beni unut” denildiğinde unutamıyor, “özleme” denildiğinde daha çok özlüyor. Çünkü kalbe emir vermek mümkün değil. İnsan bazen ne kadar mantıklı düşünmeye çalışsa da sevdiği kişiye karşı hissettiği şeylerin önüne geçemiyor.

Bu yüzden “Gözlerin Mi Kör” sadece romantik bir şarkı gibi değil, aynı zamanda insanın kendi duygularıyla yaptığı bir konuşma gibi. Bir tarafta mantık, diğer tarafta kalp… Mantık her şeyi açıklamaya çalışıyor ama kalbin bazı sorulara cevabı yok. Neden onu özlüyorum? Neden hâlâ onu düşünüyorum? Neden bana uzaklaştıkça daha çok bağlanıyorum? Neden onun beni görmesini bu kadar önemsiyorum? İşte şarkı tam da bu cevapsız soruların içinde dolaşıyor.

Bir de şarkının melodisiyle sözlerinin birleşimi insana ayrı bir his veriyor. Dinlerken sadece sözleri değil, o sözlerin taşıdığı duyguyu da hissediyorsun. Özellikle gece dinlendiğinde insanı daha da başka bir ruh hâline sokabilecek türden. Kulaklığı takıp yalnız başına dinlediğinde, geçmişte yaşadığın bir konuşma, bir bakış veya yarım kalmış bir hikâye bir anda gözünün önüne gelebiliyor. Ve bazen insan şarkının bittiğini fark etmeden kendisini uzun uzun düşünürken buluyor.

Belki de bu şarkının en güzel tarafı şu: Herkesin “gözlerin mi kör?” diye sormak istediği biri vardır. Seni sevdiğini bildiğin hâlde uzak duran, sana bakıp da içindekileri görmeyen, seni özlediğini söylemeyen veya hislerini anlamamazlıktan gelen biri… Bazen insanın istediği tek şey karşısındaki kişinin bir an olsun kalbinden bakmasıdır. Çünkü gözlerle görmek başka, gerçekten görmek bambaşkadır.

Reynmen’in “Gözlerin Mi Kör” şarkısı tam da bu yüzden bende “görülmeyen bir sevginin hikâyesi” hissi uyandırıyor. Seviyorsun ama anlatamıyorsun, özlüyorsun ama belli edemiyorsun, ulaşmak istiyorsun ama karşındaki kendisini saklıyor. Sonra bütün bunların arasında insan kendisine tek bir soru soruyor: “Acaba o da benim hissettiklerimi hissediyor mu?” Belki de cevabı hiçbir zaman öğrenemeyeceğiz.

Ama bazen bazı duyguların karşılığını bilmeden de yaşanması gerekiyor. Çünkü sevmiş olmak, her zaman karşılığını almak anlamına gelmiyor. Bazen birini gerçekten seversin ve o sevgi sana hiçbir şey kazandırmasa bile hayatında unutamayacağın bir iz bırakır. Bir insan gider, ama onunla birlikte yaşadığın duygular kalır. Bir hikâye biter, ama o hikâyenin şarkısı uzun süre çalmaya devam eder.

Kısacası Reynmen bu şarkıyla; sevmenin heyecanını, birinin bakışlarına kapılmayı, özlemenin ağırlığını, anlaşılmamanın kırgınlığını ve kalbin mantığa karşı verdiği o bitmek bilmeyen savaşı çok güzel yansıtıyor. “Gözlerin Mi Kör” belki de tam olarak şunu söylüyor: Bazen insanın tek istediği sevilmek değil, sevdiği kişi tarafından gerçekten görülmek. Çünkü göz göze gelmek kolaydır; asıl mesele birbirinin kalbine bakabilmektir. Ve eğer bir insan seni gerçekten seviyorsa, gözleri seni değil, kalbini görür.